Przebieg i leczenie boreliozy

By |

Każdego roku na boreliozę choruje coraz więcej pacjentów – wielu z nich nie zdaje sobie sprawy z choroby, która zaatakowała ich organizm. W wielu przypadkach borelioza nie jest nawet prawidłowo diagnozowana, zwłaszcza u tych chorych, u których nie występują charakterystyczne, widoczne objawy skórne.

Niezwykle istotne jest więc, aby w każdym przypadku ugryzienia przez kleszcze prowadzić odpowiednią obserwację, a ewentualne schorzenia podczas diagnostyki różnicować – borelioza, zwłaszcza w formie infekcji przewlekłej, może imitować inne choroby, nawet takie, jak przykładowo stwardnienie rozsiane.

kleszcze boreliozaPrzenoszenie boreliozy

Borelioza jest jedną z chorób odkleszczowych, które obecnie w Polsce są najpopularniejsze, jeśli chodzi o liczbę zachorowań. O wiele mniej mówi się np. o odkleszczowym zapaleniu mózgu, które również może występować w wyniku zakażenia drobnoustrojami po ugryzieniu kleszcza.

Szacuje się, że boreliozę oraz inne choroby odkleszczowe przenosi tylko 15% wszystkich osobników tych pajęczaków, biorąc pod uwagę trzy najczęściej występujące w Polsce gatunki. W wielu przypadkach do zakażenia nie dochodzi na skutek samego bytowania kleszcza w skórze, ile w wyniku jego nieprawidłowego usuwania, z użyciem tradycyjnych metod – np. spirytusu czy masła.

Pierwsze objawy boreliozy

Do pierwszych objawów boreliozy, które występują do ok. 5 tygodni po zakażeniu bakterią krętka Borelli, należy rumień wędrujący. Należy mieć jednak świadomość, że ta forma objawów może występować u ok. 30% chorych, u innych pozostając pominiętą. Z tego powodu istotne jest, aby odpowiednio obserwować każde ugryzienie kleszcza oraz stan ogólny organizmu.

Rumień wędrujący jest charakterystyczną zmianą, występującą w miejscu ugryzienia. Wokół ugryzienia tworzy się czerwony, często bledszy w środku okrąg, bądź owal, który może rozszerzać się do średnicy nawet 30 cm. Zmiana taka wymaga leczenia antybiotykami, co może zminimalizować ryzyko dalszego rozwoju infekcji. Nawet jednak nieleczona (np. niezauważona czy zignorowana) samoistnie zanika, zaś zakażenie często przechodzi w formę narządową.

Dodatkowo istnieje również inny typ zmiany, który jednak występuje często na mosznie, sutkach, albo w obrębie małżowiny usznej. Jest to naciek limfocytarny, który świadczy o toczącej się infekcji – nie jest on kojarzony z zakażeniem boreliozą, jako że występuje bardzo rzadko, u ok. 1% wszystkich chorych.

Często objawom tym towarzyszy poczucie ogólnego rozbicia, lekka temperatura czy powiększenie węzłów chłonnych, które mogą imitować infekcję grypy. Objawy te często są podstawą rozpoznania boreliozy, a jednocześnie są zupełnie do tego rozpoznania wystarczające.

Infekcja rozproszona i borelioza przewlekła

Nieleczona we wczesnym stadium borelioza przechodzi w dalsze infekcje, głównie związane z chorobami stawów, układu nerwowego czy nawet mięśnia sercowego. Najcięższe powikłania w formie zapalenia opon mózgowych, neuroboreliozy czy zanikowego zapalenia skóry są dość rzadkie, jednak prowadzenie odpowiedniej terapii może całkowicie zminimalizować ryzyko ich występowania. Podstawą w dalszym stadium choroby jest jej odpowiednie rozpoznanie – leczenie boreliozy przez przewlekłą antybiotykoterapię możliwe jest dopiero po zdiagnozowaniu tej jednostki chorobowej. Często jest to trudne, jako że borelioza imituje inne schorzenia, a może dawać objawy nawet kilkanaście lat po zakażeniu bakterią. Z tego powodu niezwykle istotne jest dbanie o minimalizowanie ryzyka zakażenia od kleszcza oraz następnie obserwacja organizmu i szybkie działanie we współpracy z lekarzem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *